Facebook Twitter Google+ Wordpress YouTube RSS Channel Newsletters

Женщины могут, женщины действуют, женщины меняют!

Ge

En

Ru

მშვიდობას მოაქვს სიმშვიდე

სალომე მოდებაძე
Категория: Эксклюзив 
2015-08-07

ამ დღეს ყველა სხვადასხვანაირად იხსენებს; ამ ამბავს ყველასთვის განსხვავებული დასაწყისი აქვს, თუმცა ამ ომმა შეცვალა ათასობით ადამიანის ბედი.

 

აგვისტოს თვე ქართველების ცხოვრებაში ყველაზე მძიმეა. ჩვენ გვახსოვს ტყვიების ხმა, სისხლიანი სხეეულები, შიში... გვახსოვს როგორ ვუწვდიდით ხელებს ერთმანეთს იმისთვის, რომ მორალურად მაინც შეგვენარჩუნებინა მხნეობა მაშინ, როცა ჩვენი ქვეყნის შუაგულში ქალები და კაცები, მოხუცები და ახალგაზრდები ტყვიებს გაურბოდნენ.

 

როცა თბილისიდან გორისკენ მიმავალ ცენტრალურ მაგისტრალს გაივლი, ერთნაირკრამიტებიანი სახლების მიმართ გულგრილი ვერ დარჩები, რადგან იცი, რომ ამ სახლში მცხოვრები ოჯახები ისევ მამაპაპისეულ კარმიდამოს მისტირიან.
ამბობენ, ორი რამეაო ცხოვრებაში მთავარი: რისი შეცვლაც შეგიძლია – უნდა შეცვალო, რისი შეცვლას არ შეგიძლია – შეეგუო. მაგრამ რთულია ეს გვერდი გადაშალო და გზა სუფთა ფურცლიდან განაგრძო.
წერტილი და ახალი ხაზიდან.
თუმცა ეს ახალი ხაზი ისევ იმედებითაა სავსე.

 

2008 წლის 7 თუ 8 აგვისტოს (ამაზე ზუსტ პასუხს ჯერ კიდევ ველით) ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიაზე კიდევ ერთი წარმოსახვითი საზღვარი გაგვივლეს. ახლა ამ საზღვართან ყოველთვიურად სამშვიდობო მოლაპარაკებები იმართება, სადაც წყდება კიდეც ადგილობრივი მოსახლეობის ბედი. მოლაპარაკების მაგიდის სხვადასხვა მხარე განიხილავს ამ ხალხისთვის სარწყავი და სასმელი წყლის მიწოდებას, გაზიფიკაციისა და ელექტროენერგიის საკითხს, მოსავლის აღების დროს გლეხების უსაფრთხოებას, მათ ხომ თავიანთი მიწიდან აღებული მოსავლის გარდა არ აქვთ სარჩო!

 

მე ვიცნობ ოს ახალგაზრდებს ქართულად რომ საუბრობენ და სჯერათ, მათი შვილები მაინც დატკბებიან თბილისური გაზაფხულით; ვიცნობ ისეთებს, ვისაც ახსოვს ჩვენი წითელი ღვინის გემო და ისეთებსაც ვიცნობ – ქართველ მეგობრებთან ერთად სათევზაოდ წასვლას რომ ნატრობენ.

 

როცა ვხედავ ცხინვალის წითელკრამიტიან სახლებს, როცა მესმის, როგორი ცარიელი, მიტოვებული და მოუვლელია დევნილად ქცეული ოჯახების ის კერა, სად დაბრუნებაზეც ასე ოცნებობენ, ერთადერთს ვნატრობ – მათმა შვილებმა არასოდეს ნახონ ომი!

 

2008 წლის აგვისტო ჩემი ქვეყნის უახლეს ისტორიაში ყევლაზე მძიმე გამოცდილებაა. ამ ომიდან შვიდი წლის თავზე მშვიდობას ვნატრობ. მშვიდობას, რომელსაც მოაქვს სიმშვიდე!

 

და მჯერა ამის.

Тэги: 8 აგვისტო ომი მშვიდობა

Предыдущая страница 

Webmaster

 

Анонсы

Фонд Молодых Феминисток объявил запуск 4-го конкурса грантов

Насилие в отношении женщин это преступление - остановим!

Омбудсмен Грузии объявил конкурс "Журналисты за права женщин"

 

Видеоархив

Отношение молодежи к вопросам гендерного равенства

 

Гендерная политика

Кабмин Финляндии возглавит самая молодая премьер-министр в мире

Жанин Аньес стала новым президентом Боливии

Правительство Бельгии впервые возглавила женщина

 

Фотоархив

Официальный визит шведских политиков

 

Треффикинг

В рабство через интернет. Как продают и покупают домработниц в Кувейте

Принудительный труд - самая распространенная форма рабства в Европе

Торговля людьми процветает во всех без исключения странах и регионах

 

Горячая линия

Тел.: 116 006

Горячая линия для жертв домашнего насилия

Тел.: 2 100 229

Горячая линия для жертв торговли людьми

Тел.: 2 26 16 27

Горячая линия Национальной сети против насилия (НПО)

ფემიციდი - ქალთა მიმართ ძალადობის მონიტორინგი
eXTReMe Tracker